woensdag 30 november 2011

Econoom: 'China sneller bankroet dan Amerika'

Chinese regering censureert al het negatieve nieuws - Société Générale: Brazilië, Rusland, India en China presteren nog slechter dan eurozone 


Tekenend voor de toestand en kwaliteit van de hele Chinese economie: Bij een ernstig ongeluk met de nèt in gebruik genomen HSL kwamen afgelopen zomer 43 mensen om het leven. 

Volgens de Amerikaanse econoom Kirk Elliott zal China, dat nog altijd door velen als een economisch wonder wordt beschouwd, in werkelijkheid nog sneller bankroet gaan dan de Verenigde Staten. Deze stelling, mede gebaseerd op de recente waarschuwingen van professor Larry Lang van de Chinese Universiteit in Hong Kong, onderbouwt Elliott met een aantal harde feiten waaruit blijkt dat de enorme groei in China volledig kunstmatig is en de socialistische-communistische overheid vrijwel alle statistieken vervalst: 

* China's schuldenlast bedraagt $ 5,68 biljoen. Dat is weliswaar 'slechts' iets meer dan één derde van de officiële Amerikaanse schuldenlast, maar als naar het gemiddelde nationale inkomen per hoofd van de bevolking wordt gekeken komt een heel ander plaatje naar voren. In Amerika is dit gemiddelde inkomen $ 47.140, in China slechts $ 4.260, nog niet eens één tiende van dat in de VS. Om een vergelijkbaar zware schuldenlast als Amerika te hebben zou de Chinese schuld daarom niet hoger dan $ 1,5 biljoen mogen zijn. In werkelijkheid is dit ruim 3,5 keer zoveel! Dat betekent dat de Chinese schuld nóg onhoudbaarder is dan de Amerikaanse, en er extreem veel gevaar is dat het land financieel totaal in elkaar stort.

* China's officiële inflatie van 6,2% is verdraaid. In werkelijkheid bedraagt de Chinese inflatie 16%. Overigens geldt hetzelfde voor de Verenigde Staten (3% officieel, maar in realiteit 10% - 13%) en de Europese Unie (vergelijkbare cijfers). Dit betekent dat de kosten voor levensonderhoud, salarissen en alle goederen in China zullen stijgen. In plaats van deflatie zal China hoger geprijsde goederen exporteren, wat van invloed zal zijn op alle landen die Chinese goederen importeren.

De wereld staat daarom op de rand van een ongekende inflatoire cyclus, zeker als bedacht wordt dat de grote centrale banken overal ter wereld massaal geld bijdrukken om de geldstroom op gang te houden en consumptie te stimuleren. Dit is de definitie van inflatie! Tel dit op bij de stijgende prijzenstructuur in China -de belangrijkste exporteur ter wereld- en we zouden ons wel eens moeten gaan voorbereiden op wereldwijde hyperinflatie.

* Overcapaciteit in economie en private consumptie is slechts 30% van de totale economische activiteit. Dit komt omdat de bevolking van China nog steeds erg arm is en China bij uitstek een exportland is. Het leeuwendeel van de in China geproduceerde goederen is dus niet voor binnenlandse consumptie bedoeld. Dit percentage laat dan ook een wereldwijde economische neergang zien, en aangezien de groei in China afhankelijk is van de koopkracht van de rest van de wereld, ziet de toekomst van China er bij een wereldwijde recessie niet best uit.

* China's officiële groei van het BNP met 9% is vervalst. Het werkelijke groeipercentage is MIN 10%! China's enorme economische groei is altijd al niets anders dan een waandenkbeeld geweest omdat deze vrijwel geheel gebaseerd was op enorme en vaak zinloze investeringen in de infrastructuur en gigantische bouwprojecten (inclusief tientallen spooksteden). Aangezien China's BNP voor slechts 30% uit binnenlandse consumptie bestaat kan ruwweg 70% worden toegeschreven aan deze massale investeringen.

Dit kan echter niet oneindig blijven doorgaan. Eens moet het stoppen, en dat is nu al begonnen. Het Chinese regime zal dan 'met de billen bloot' moeten, want het volk begint in de gaten te krijgen dat de groei voor een groot deel uit gebakken lucht bestaat. Société Générale strateeg Albert Edwards verwacht dan ook dat de Chinese economie volgend jaar een keiharde landing zal maken en één van de grootste investeringsschokken ooit zal veroorzaken. Ook van de overige drie BRIC landen (Brazilië, Rusland en India) hoeven we geen hulp te verwachten; zij presteerden volgens Edwards het afgelopen jaar nog slechter dan de eurozone.

* China's belastingen zijn veel te hoog. De belastingen die de Chinese bedrijven moeten betalen -zowel direct als indirect- bedragen naar goed socialistisch gebruik 70% van de inkomsten. Het individuele belastingtarief staat zelfs op 81,6%! Geen enkel land kan een sterke economie houden als er dermate torenhoge belastingen worden geheven. En dan denken wij Europeanen dat wij hoge belastingen moeten betalen! Vergeleken bij China is het echter 'peanuts'. Economische wetten zeggen dat een land geen levensvatbare economie kan houden als de belastingen te hoog zijn.

Chinese censuur / Nieuwe revolutie? 
Elliott haalt de toespraak van dr. Larry Lang aan, op wiens onderzoek Elliott een groot deel van zijn conclusies heeft gebaseerd. 'Wat ik ga zeggen is allemaal waar. Maar onder dit systeem is het ons niet toegestaan de waarheid te spreken... Denk niet dat we nu in een vreedzame tijd leven. Feitelijk mag de media hier helemaal niet over berichten... Zolang het met de regering te maken heeft mogen we er niet over berichten.' Uiteindelijk zal de bevolking in opstand komen. Een nieuwe Chinese revolutie lijkt dan ook een kwestie van tijd. Dat deze bloederig zal worden lijkt gezien het feit dat de regering in Peking geen enkele tegenspraak duldt helaas onvermijdelijk.

Economische tsunami en militaire dreiging 
Elliott concludeert dat China aan de vooravond staat van een economische tsunami. Vanwege de omvang van de Chinese economie en de enorme productiecapaciteit van het land zal deze tsunami over de hele wereld worden gevoeld, en hard ook. Als gevolg zullen Amerika en Europa uitgerekend in een tijd dat we dit helemaal niet kunnen gebruiken geconfronteerd worden met nog hogere inflatie. De econoom verwacht dan ook een wereldwijde crisis van ongekende omvang, die vele jaren zal gaan duren.

Daarnaast bestaat het grote gevaar dat landen die onder grote druk komen te staan irrationele dingen gaan doen. Juist supermachten zoals de VS en China zouden om de aandacht af te leiden van de enorme binnenlandse problemen wel eens sterk de neiging kunnen krijgen hun militaire macht tegen hun 'vijanden' in te zetten.




---

0 reacties:

Een reactie plaatsen